Een truweel is een veelzijdig handgereedschap dat symbool staat voor vakmanschap in de bouw en het metselwerk.
Het bestaat uit een plat, meestal driehoekig metalen blad met een stevige handgreep.
Metselaars gebruiken het om specie of mortel op te nemen, aan te brengen en zorgvuldig te verdelen tussen bakstenen of natuurstenen, waardoor sterke en duurzame muren ontstaan.
Bij Groepspraktijk Truweel bouwen we samen aan welzijn.
Net zoals een truweel een essentieel instrument is in het creëren van stevige structuren, geloven wij dat zorg ontstaat in de driehoek tussen therapeut/arts, cliënt en maatschappij.
In onze werking staat die dynamiek centraal: we zijn geen eiland, maar een verbindende schakel met de wereld om ons heen.
We voelen de verantwoordelijkheid om ons daartoe te verhouden — niet als buitenstaanders, maar als betrokken professionals én als mensen.
De symboliek van de driehoek vinden we nog op een andere manier in onze werking terug, namelijk de driehoek tussen therapeut, kind/jongere en zijn context (ouders, school, omgeving).
Hierbij vinden we meerzijdige partijdigheid een belangrijke houding.
Bij Truweel geloven we dat goede zorg begint bij het écht leren kennen van iemand.
We nemen de tijd om de rugzak die mensen meedragen emotioneel te begrijpen — niet als een verzameling symptomen, maar als een uniek verhaal.
Onze beeldvorming is genuanceerd.
Diagnostiek gebeurt met oog voor de complexiteit van mensen: interactie tussen lichaam, geest, relaties, context en geschiedenis.
We kijken verder dan het zichtbare en stemmen onze aanpak af op wat iemand nodig heeft — niet alleen als individu, maar ook in relatie tot zijn
omgeving.
Vanuit een oprechte nieuwsgierigheid en respect voor ieders levenspad gaan we samen op zoek naar betekenis, beweging, mogelijkheden en groei.
We werken krachtgericht, met oog voor wat mensen al in zich dragen.
Veerkracht is geen vaste eigenschap, maar een beweging binnen een relatie.
We geloven in een blik die vertrouwen geeft, een stap die vooruitgaat, een woord dat blijft hangen.
Verandering is geen rechte lijn.
Soms betekent het loslaten van verwachtingen, het hertekenen van een toekomst, het zoeken naar nieuwe betekenis in een veranderende realiteit.
We beseffen dat niet alles maakbaar is.
Er zijn grenzen en realiteiten waar we mee moeten leren omgaan.
Maar iets aanvaarden betekent niet dat we opgeven.
We kijken naar wat er wél is, met mildheid en een open blik.
Onze kracht zit in ‘het kleine verschil’.
Ook daar, in die kwetsbare ruimte, kan iets waardevols ontstaan.
Als hulpverlener zijn we aanwezig in die momenten om ze samen te dragen en te vertragen.